English Deutsch Index
Nederlands
385 Landkaart met suikerfabrieken
Audio
Na 1850 kwam de industrialisatie in Nederland op gang. In vergelijking met de rest van Europa begon de productie van suiker uit bieten in Nederland laat.
In 1858 werd in Zevenbergen de eerste Nederlandse suikerfabriek “de Azelma” opgericht. In West-Brabant ontstond daarna veel suikerindustrie. Een welkome bron van inkomsten voor de arme bevolking die van de landbouw afhankelijk was.
Rond 1874 waren er ongeveer 60 suikerfabrieken in Nederland. Deze waren klein en lagen aan de aan- en afvoerroutes via binnenwater zoals de “Mark” en “Dintel” in West-Brabant.
In 1890 waren er in de provincie Noord-Brabant 21 suikerfabrieken; drie in Bergen op Zoom, drie in Oud en Nieuw Gastel, drie in Roosendaal, drie in Zevenbergen en twee in Oudenbosch. De plaatsen Steenbergen, Geertruidenberg, Oosterhout, Princenhage, Standdaarbuiten, Werkendam en Etten-Leur kregen allemaal één fabriek. Hierdoor werd Zuidwest Brabant “De Suikerhoek” genoemd.
Ook werden er twee fabrieken opgericht in Sas van Gent en kregen Oud-Beijerland, Puttershoek, Halfweg, Vierverlaten en Groningen een fabriek.
Technische en chemische vernieuwingen waren voor veel fabrieken niet op te brengen en moesten sluiten.
Rond 1900 begon de beetwortelsuikerindustrie met schaalvergroting. Boeren en fabrieken gingen samenwerken in coöperaties. Fabrieken fuseerden en onrendabele, te kleine of verouderde fabrieken werden gesloten of samengevoegd.
In het begin van de vorige eeuw waren er 39 suikerfabrieken in Nederland. In Zevenbergen waren er maar liefst vier!
De grootste en modernste fabriek van Europa, de “Dinteloord”, staat in de westhoek van Brabant, in Stampersgat. De tweede suikerfabriek in Nederland staat in Vierverlaten bij Groningen. Alle andere fabrieken zijn inmiddels gesloten.
In de jaren 1960 werkte men tijdens de bietencampagne in een fabriek met een verwerking van bijvoorbeeld 5.000 ton bieten in 3-ploegendienst met 350 man. Dit 7 dagen per week en 13-14 weken lang. Werkweken van 56 tot 63 uur waren heel normaal. Eens in de 3 weken was men zondags vrij van ’s morgens 8 uur tot maandagmorgen 6 uur tijdens het wisselen van de nacht- naar de vroege dienst. Voordat je naar huis ging moest je wel eerst een kerkdienst in de kantine bezoeken.
In de andere maanden wordt er in de fabriek onderhoud gepleegd.
In Dinteloord verwerken ze nu 30.000 ton bieten in 5-ploegendienst met ca. 140 man.
Voor 1 kg. suiker heb je ca. 7 kg. suikerbieten nodig.
Van biet tot suiker duurt ongeveer 24 uur.
U kunt nu verdergaan met nummer 390 “Afsluiting suiker-expositie”.
English
385 Map of sugar factories
Audio
After 1850, industrialization in the Netherlands got underway. Compared to the rest of Europe, the production of sugar from sugar beet in the Netherlands started late.
In 1858 the first Dutch sugar factory "de Azelma" was founded in Zevenbergen. After this, much sugar industry arose in West Brabant. A welcome source of income for the poor population that depended on agriculture.
Around 1874 there were about 60 sugar factories in the Netherlands. These were small and were located on the supply routes via inland waterways such as the "Mark" and "Dintel" in West Brabant.
In 1890 there were 21 sugar factories in the province of North Brabant; three in Bergen op Zoom, three in Old and New Gastel, three in Roosendaal, three in Zevenbergen and two in Oudenbosch. The towns of Steenbergen, Geertruidenberg, Oosterhout, Princenhage, Standdaarbuiten, Werkendam and Etten-Leur all had one factory. As a result, Southwest Brabant was called "De Suikerhoek".
Two factories were also established in Sas van Gent and Oud-Beijerland, Puttershoek, Halfweg, Vierverlaten and Groningen were given a factory.
Technical and chemical innovations were unaffordable for many factories and had to close.
Around 1900, the sugar beet industry began to scale up. Farmers and factories started working together in cooperatives. Factories merged and unprofitable, too small or outdated factories were closed or merged.
At the beginning of the last century, there were 39 sugar factories in the Netherlands. In Zevenbergen there were no less than four!
The largest and most modern factory in Europe, the "Dinteloord", is located in the west corner of Brabant, in Stampersgat. The other sugar factory in the Netherlands is located in Vierverlaten near Groningen. All other factories have since closed.
In the 1960s, during the sugar beet campaign, 5,000 tons of sugar beet was processed in a factory with a processing using 3 shifts and 350 men. This for 7 days a week and for 13-14 weeks. Working weeks of 56 to 63 hours were quite normal but once every 3 weeks they were free on Sundays from 8 a.m. to 6 a.m. on Monday morning. During the change from night to early shift, before you went home, they had to attend a church service in the canteen.
During the other months, maintenance is carried out in the factory.
In Dinteloord they now process 28,000 tonnes of sugar beet in 5 shifts with about 140 people.
For 1 kg of sugar you need about 7 kg of sugar beets.
From sugar beet to sugar takes about 24 hours.
You can now continue with number 390 “Afsluiting suiker-expositie”.
Deutsch
385 Landkarte mit Zuckerfabriken
Audio
Nach 1850 kam die Industrialisierung in den Niederlanden in Gang. Im Vergleich zum Rest Europas begann die Produktion von Zucker aus Rüben in den Niederlanden spät.
Im Jahr 1858 wurde in Zevenbergen die erste niederländische Zuckerfabrik „de Azelma" gegründet. In West-Brabant entstand danach viel Zuckerindustrie. Eine willkommene Einkommensquelle für die arme Bevölkerung, die von der Landwirtschaft abhängig war.
Um 1874 gab es in den Niederlanden etwa 60 Zuckerfabriken. Diese waren klein und lagen an den Zu- und Abfuhrrouten über Binnenwasserstraßen wie die „Mark" und „Dintel" in West-Brabant.
Im Jahr 1890 gab es in der Provinz Noord-Brabant 21 Zuckerfabriken: drei in Bergen op Zoom, drei in Oud en Nieuw Gastel, drei in Roosendaal, drei in Zevenbergen und zwei in Oudenbosch. Die Orte Steenbergen, Geertruidenberg, Oosterhout, Princenhage, Standdaarbuiten, Werkendam und Etten-Leur erhielten jeweils eine Fabrik. Dadurch wurde Südwest-Brabant „Die Zuckerecke" genannt.
Es wurden auch zwei Fabriken in Sas van Gent gegründet, und Oud-Beijerland, Puttershoek, Halfweg, Vierverlaten und Groningen erhielten jeweils eine Fabrik.
Technische und chemische Neuerungen waren für viele Fabriken nicht zu finanzieren, sodass sie schließen mussten.
Um 1900 begann die Rübenzuckerindustrie mit der Konsolidierung. Bauern und Fabriken begannen in Kooperativen zusammenzuarbeiten. Fabriken fusionierten, und unrentable, zu kleine oder veraltete Fabriken wurden geschlossen oder zusammengelegt.
Zu Beginn des vorigen Jahrhunderts gab es in den Niederlanden 39 Zuckerfabriken. In Zevenbergen waren es allein schon vier!
Die größte und modernste Fabrik Europas, „Dinteloord", steht in der Westecke von Brabant, in Stampersgat. Die zweite Zuckerfabrik in den Niederlanden steht in Vierverlaten bei Groningen. Alle anderen Fabriken sind inzwischen geschlossen.
In den 1960er Jahren arbeitete man während der Rübenkampagne in einer Fabrik mit einer Verarbeitung von beispielsweise 5.000 Tonnen Rüben im 3-Schichtsystem mit 350 Mann. Das 7 Tage die Woche und 13–14 Wochen lang. Arbeitswochen von 56 bis 63 Stunden waren völlig normal. Einmal in drei Wochen hatte man sonntags frei von morgens 8 Uhr bis montags morgens 6 Uhr beim Wechsel von der Nacht- zur Frühschicht. Bevor man nach Hause ging, musste man zunächst einen Gottesdienst in der Kantine besuchen.
In den anderen Monaten wird in der Fabrik Wartungsarbeit geleistet.
In Dinteloord verarbeiten sie heute 30.000 Tonnen Rüben im 5-Schichtsystem mit ca. 140 Mann.
Für 1 kg Zucker benötigt man ca. 7 kg Zuckerrüben.
Von der Rübe bis zum Zucker dauert es etwa 24 Stunden.
Sie können nun mit Nummer 390 “Afsluiting suiker-expositie” fortfahren.
De QR code voor deze pagina is 